24.05.2020 r.- zajęcia dla dzieci 5-6 letnich (grupa IV, V oraz filia przedszkola).

Dzień dobry kochane Niezapominajki, Bratki, Tuptusie wraz z Rodzicami!

 

I już środa. Zostały tyko dwa dni do rozpoczęcia wakacji. Ciekawe, kto z Was w Noc Świętojańską wybrał się do lasu po legendarny kwiat paproci? No i jak Wam minął Dzień Taty?

Dzisiaj zajmiemy się liczeniem. Ta umiejętność przyda się przy robieniu wakacyjnych zakupów. Zaczynamy.

Ćwiczenia w liczeniu za pomocą patyczków w różnych kolorach, znaków i liczb.

  • Dziecko bierze sobie tyle dowolnych patyczków, ile ma palców u rąk.

  • Układa z patyczków kształty figur geometrycznych (trójkąt, prostokąt, kwadrat). Określa, ile patyczków potrzebowało do ułożenia kształtu każdej figury.

  • Układa patyczki według kolorów. Liczy patyczki w każdym kolorze.

  • Podaje całkowitą liczbę patyczków, mówiąc np., 3 patyczki czerwone dodać 4 patyczki zielone i dodać 3 patyczki żółte to razem 10 patyczków.

Układa działanie (6-latek) ilustrujące liczbę patyczków. Np. 3 + 4 + 3 = 10

  • Odkłada patyczki, np. w kolorze żółtym. Dziecko liczy pozostałe patyczki, mówiąc: 10 odjąć 3 to siedem. Układa działanie (6-latek): 10 – 3 = 7

  • Odkłada patyczki, np. czerwone. Dziecko liczy pozostałe patyczki, mówiąc: 7 odjąć 3 to cztery. Układa działanie (6-latek): 7 – 3 = 4

  • Dalsze ćwiczenia przeprowadzamy analogicznie. Możemy z patyczków układać poniższe wzory, a potem dodawać i odejmować.

 

Zabawa ruchowo-naśladowcza „Wakacyjny pociąg”.

Dziecko ustawia się za Rodzicem – tworzą wakacyjny pociąg. Maszynistą jest Rodzic. Pociąg będzie jechał przez różne miejsca, których nazwy będzie podawał Rodzic (np. las, łąkę, plażę, góry…). Gdy Rodzic wymieni dane miejsce, pociąg się zatrzymuje, a dziecko naśladuje to, co można robić w tym miejscu.

Dodawanie i odejmowanie do 10 z wykorzystaniem drobnych klocków (guzików, koralików).

 

Dziecko wybiera z pojemnika 10 drobnych klocków (guzików, koralików) mieszczących się w dłoniach i dzieli je na dwie przypadkowe części (np.7 i 3) chowa w dłoniach za plecami. Na prośbę Rodzica wystawia przed siebie jedną dłoń i pokazuje ile ma w niej klocków. Rodzic odgaduje ile dziecko ma klocków (guzików, koralików) w drugiej dłoni. Sprawdzają wspólnie poprawność podanego wyniku przeliczając klocki (guziki, koraliki) w drugiej ręce. Dziecko zastanawia się, jak Rodzic to obliczył i podaje sposób ( 6-latki, np.10 - 3=7, 5- latki słownie, np. miałam 10 koralików , a w wyciągniętej rączce były 3, czyli za plecami zostało 7).

Zabawa „Maszyna matematyczna".
Najprostszą maszyną matematyczną może być krzesło z otworem w oparciu. Jeden z Rodziców siada za krzesłem, będzie obsługiwał matematyczną maszynę. Drugi Rodzic (starsze rodzeństwo) pokazuje dziecku w pojemniku np. 5 klocków (guzików, koralików, fasolek), wkłada je do maszyny kładzie na siedzisku, włącza maszynę zakrywając ją ręcznikiem, obrusem. W tym czasie Rodzic odsługujący maszynę zaczyna brzęczeć naśladując pracę maszyny i przez otwór w oparciu wyjmuje pojemnik dokłada 2 klocki (guziki, koraliki, fasolki), kładzie na siedzisku, milknie (maszyna wyłączona). Drugi Rodzic zdejmuje nakrycie maszyny i wyjmuje pojemnik z 7 klockami. Pyta dziecko co się zmieniło? Zadanie dziecka polega na ustalaniu zmian jakie zachodzą w maszynie i nazwaniu ich (przybyło, ubyło, maszyna dodała…). Zabawę powtarzamy kilkakrotnie dodając i odejmując klocki.

Dodawanie i odejmowanie z wykorzystaniem klamerek.
Rodzic daje dziecku dziecięcy pasek lub plastikowy talerzyk, koszyk, tekturkę i mówi:
Teraz będziemy liczyć na klamerkach.
- przypnij sześć klamerek i jeszcze cztery klamerki… Pokaż… Policz… Ile masz razem?
- masz dziesięć przypiętych klamerek, zdejmij dwie… Ile pozostało?
- do paska przypiąłeś dziesięć klamerek, ma ci zostać pięć… Ile zdjąłeś?

Ćwiczenia gimnastyczne.

 

Zabawa orientacyjno-porządkowa – „Spacer do lasu”.

Na podłodze w pokoju kładziemy zielone klocki, to będą drzewa w lesie. Dziecko biega swobodnie w różnych kierunkach między drzewami. Na zawołanie: Stój! – zatrzymuje się i siada przy najbliższym drzewie (klocku). Zabawę powtarzamy kilka razy.

 

Ćwiczenia z elementem równowagi.

Dziecko spaceruje swobodnie, z małym ręcznikiem (30x30) złożonym w kostkę na głowie, następnie dziecko kładzie ręcznik przed sobą i stara się chwycić go palcami nóg i utrzymać przez chwilę. Ćwiczenia powtarzamy kilka razy, pamiętając o zmianie stóp.

 

Ćwiczenie mięśni brzucha – „Do góry i w dół”.

Dziecko leży tyłem, ręcznik wkłada między stopy. Unosi go stopami do góry i przekłada za głowę, a potem powraca do pozycji wyjściowej.

 

Zabawa ruchowa z elementem czworakowania – „Na plaży”.

Dziecko kładzie ręcznik na podłodze. Chodzi na czworakach dookoła swojego ręcznika, naśladując szukanie na plaży muszli i bursztynów. Co jakiś czas klęka, wyciąga ręce, otwiera dłonie i pokazuje, co znalazło.

 

Ćwiczenie tułowia – „Samoloty”.

Dziecko siedzi w siadzie skrzyżnym. Złożony ręcznik kładzie na głowie. Jedną ręką tworzą daszek nad oczami, drugą trzyma na kolanach. Wykonuje skręt tułowia i głowy w lewą stronę, a następnie w prawą stronę.

 

Ćwiczenia przeciw płaskostopiu – „Sprytne stopy”.

Dziecko chwyta palcami stopy ręcznik leżący na podłodze i podaje go sobie do rąk.

 

Zabawa ruchowa ożywiająca – „Chronimy się przed słońcem”.

Dziecko biega po pokoju, swobodnie wymachując ręcznikiem. Na klaśnięcie w ręce zatrzymuje się, rozciągając ręcznik nad głową – chroni się przed słońcem.

 

Zabawa uspokajająca – „Marsz z ręcznikiem”.

Dziecko maszeruje po obwodzie koła, machając ręcznikiem przed sobą, po czym odkłada go na wyznaczone przez Rodzica miejsce.

 

Zajęcia popołudniowe.

 

Ćwiczenie oddechowe – „Zaśmiej się tak jak ja”.

Dziecko maszeruje przy nagraniu piosenki „Lato na dywanie”. Podczas przerwy w muzyce Rodzic prezentuje dowolny sposób śmiechu na sylabach: hi, hu, ha, he, ho, na różnych wysokościach dźwięku. Dziecko nabiera powietrze nosem, wydycha je, naśladuje prezentowany przez Rodzica rodzaj śmiechu. (Śmiech można prezentować, stosując różną wysokość głosu).

https://www.youtube.com/watch?v=JY2LxTIkWyQ

 

Prace plastyczne według wzoru do wyboru: „Rybki” z papilotek do babeczek lub „Lody” z płatków kosmetycznych.

 

Uzupełnianie karty pracy (dla chętnych):

Karta pracy, cz. 4, s. 73. Kończenie rysowania szlaczków. Dzielenie nazw obrazków na sylaby (lub na głoski).

 

Zabawa badawcza – Dlaczego czereśnie pękają?

Potrzebujemy do eksperymentu: czereśnie – całe i popękane, rabarbar, woreczek foliowy, miskę z wodą.

  • Najpierw wspólnie z dzieckiem oglądamy rabarbar; opisujemy jego wygląd, przeznaczenie. Zwracamy uwagę na czerwoną skórkę łodygi brudzącą palce oraz że liście rabarbaru mają charakterystyczny kształt.

  • Wkładamy jeden kawałek liścia do woreczka foliowego, a pozostałe – do miski z wodą. Następnego dnia porównujemy wygląd rabarbaru z woreczka i tego stojącego w wodzie (rabarbar wyjęty z woreczka nie zmienia swojego wyglądu, ma nadal równe, całe końce; natomiast ten wyjęty z wody jest na końcach popękany i zwinięty).

To efekt wchłaniania wody. Skórka wchłania jej więcej niż miąższ. Właśnie dlatego rabarbar pęka na końcach i się zwija.

 

  • Podobne zjawisko można zaobserwować również u innych owoców. Czereśnie, kiedy są już dojrzałe i pada na nie deszcz, zaczynają pękać. Miąższ znajdujący się pod skórką chłonie jak gąbka krople wody, które padają na skórkę. Owoc zwiększa więc swoją objętość. Skórka natomiast nie zachowuje się jak nadmuchiwany balonik, nie rozciąga się i dlatego pęka. Podobnie jak czereśnie pękają również wiśnie, śliwki i agrest.

  •  

    Degustacja czereśni – całych i popękanych.

     

    Mamy nadzieję, że z podanych propozycji wybierzecie coś dla siebie. Miłego popołudnia.

     

    Pingwinek - Aktualności